Featured Posts

‘De Humor die Spiritualiteit hee(f)t’

March 28, 2018

 

Zoals vele mensen sta ik niet altijd even sterk in mijn schoenen. Ik ken ups en downs en kan mij over van alles zorgen maken. Maar wat ik ook kan, is de draak met mijzelf steken. Ik ben gek op zelfspot en houd van gortdroge humor.
 

Nog leuker: toen ik een meisje van een jaar of 12 was, heeft één van mijn tante haar familieleden mijn ouders een compliment gegeven over hoe leuk zij mij gevoel voor humor vond. 
Nu was ik als twaalfjarige een stil, schuchter en teruggetrokken meisje, dus dat compliment is mij altijd bijgebleven. Ik denk dat de persoon in kwestie het zich allang niet meer kan herinneren.
 

Wat ik wil zeggen is dat humor voor mij belangrijk is. Als ik niet meer om iets kan lachen dan gaat het de verkeerde kant op. Vandaar dat ik het ook in mijn spiritualiteit tot uiting zie komen. Want ik heb vaak de grootste lol met mijn Gidsen en Goden.
 

Humor en spiritualiteit

Voor veel mensen lijken dit twee afzonderlijke onderwerpen die niet samen gaan. Hoe vaak ik hoor van collega’s dat ik ‘toch vooral serieus met de spirituele energieën en Gidsen moet omgaan’. Het moet allemaal heel officieel, met eerbiedige stilte en een grote mate van respect.
 

Bij zo een houding komt er bij mij toch al snel een soort van starheid om de hoek kijken. Een gevoel van niet mijzelf kunnen zijn, wanneer ik met de spirituele wereld in contact ben. 
Want ik ben niet altijd serieus (vaak ook wel hoor, ik kan heerlijk zwaar op de hand zijn haha).
 

Energetische vrienden

Maar het is gewoon zo dat ik blij wordt van mijn contact met Boven. Blij wordt als ik in gesprek ben met mijn geliefde Gidsen en dat ik mij geen leven zonder Hen kan voorstellen. Wil ik ook niet. Ik beschouw Ze als zeer goede vrienden.
 

En met vrienden kan je lol hebben, toch? Daar zijn het je vrienden voor. Mensen (levend of andersoortig) die je graag in je buurt hebt, omdat je waarde hecht aan hun mening, hun inzicht, wijsheid en ja – hun humor. Mijn aardse vrienden hebben een fijn gevoel voor humor. Mijn energetische vrienden ook.

De spirituele wereld is in mijn beleving heus niet zo officieel of zwaar. Anders zou niemand het volhouden om intensief met hen in contact te zijn. Ik zou in elk geval afhaken.
 

Wat is er nu leuker dan je Gidsen met de ogen voelen rollen als je een voor de hand liggende vraag stelt? Die vervolgens met Liefde wordt beantwoordt.
 

Wat is er grappiger om een Gids te voelen zuchten als je voor de 42326ste keer vraagt hoe het toch met de Liefde zit? Om Hen vervolgens met engelengeduld een (dezelfde) boodschap te horen geven.
Ze doen daarboven zo Hun best voor ons.
 

In vervlogen tijden

Het lijkt mij voor Hen zelfs fijn om niet altijd serieus te hoeven zijn met ons mensen. En ook daar is er een ontwikkeling gaande. 

Want in de oudere culturen (denk maar aan Griekenland, Egypte of Mesopotamië) was er een sterk ritualistisch karakter binnen de tempels en kon je niet zomaar een goed gesprek aangaan met een Gids of Godheid. Er waren riten die eerst uitgevoerd moesten worden. Daarna werd er veelal via orakels gesproken met de Oude Goden. 
De priesters en priesteressen die in direct contact met de Goden konden staan werden geroemd om hun vermogens, maar ook van hen werd verwacht dat zij enkel contact zouden leggen wanneer er een gegronde en belangrijke reden voor was.  Nooit ‘zomaar’ en al helemaal nooit vanuit persoonlijke redenen (Noot 1).
 

Hoe anders was het in de tijden daarvoor als we naar Lemurië kijken of zelfs nog Atlantis. Er was toen veel meer persoonlijk contact. Contact dat ook werd gekleurd door het karakter van het medium. Een bepaald type God/in richtte zich op een bepaald type mens en vice versa (Noot 2).
 

Men lachte en leefde samen, vroeg om persoonlijke inzichten aan hun Goden en deze Goden genoten van het leven en de informatie dat via de priester/es tot hen kwam. We kunnen zelfs zeggen dat de Goden deel konden nemen aan het aardse leven, door te genieten van het contact met hun priesters en priesteressen. 

Net zoals nu nog sommige overledenen meegenieten met de belevenissen van hun aardse nabestaanden.
 

Het contact ten tijde van de allereerste aardse culturen was open en positief en sterk op het individu gericht. 
Dit was ook de kracht van de toen orakelende priester/es: persoonlijke adviezen geven vanuit haar/zijn connectie met Boven. Adviezen waarin er werd afgestemd op de aardse beleving en aards woordgebruik. Adviezen waarin de warmte van de Goden via de priester/essen naar voren kwam door woorden, lichaamstaal en intentie. 
Dit is het contact dat de Goden ook nu weer met ons wensen te hebben (Noot 3).
 

 

Vernieuwing van relaties

Wij hebben het onszelf zo moeilijk gemaakt in de afgelopen eeuwen, met de door hogere (vaak religieuze) hand opgelegde wetten en regelgeving. Het wekt geen verbazing dat veel van deze tradities en methodieken nog altijd worden aangehaald in het dagelijkse leven en daardoor ook een weerslag vinden in ons spirituele bestaan.

Want het is de Bijbel die zegt dat ‘God in ons is’ (Noot 4), maar gelijktijdig mocht de Middeleeuwse mens deze Christelijke God niet in zichzelf zoeken. Je moest naar de kerk om daar je geloof te belijden.
 

Zo werd onze persoonlijke en spirituele ontwikkeling ons uit handen genomen en waren wij niet langer eigen baas over hoe en waar wij geloofden. En hoe ons contact met Boven, met het Goddelijke, eruit zag (Noot 5).
 

En hoewel wij via de Verlichting en de Romantiek weer dichterbij bij onszelf kwamen en er wederom ruimte kwam voor persoonlijke belijdenis en persoonlijke spiritualiteit, zijn er nog altijd veel mensen en groepen die teruggrijpen naar deze ‘klassieke’ regels om het Goddelijk toch vooral in een officieel licht te bezien.
 

Terwijl wij nu juist terug aan het gaan zijn, naar een tijd waarin wij ons Hart mogen volgen. Naar een tijd waarin er geen kant-en-klare boeken mee nodig zijn waarin De Waarheid staat, maar waarin wij het gelezene mogen toetsen aan onze eigen ervaringen. Ons eigen gevoel. En het geloof weer persoonlijk mag worden.
 

De Goden en de Gidsen wensen een persoonlijk contact met ons te onderhouden en via ons met anderen, want Zij weten dat de mens veel beter luistert, wanneer de informatie op een gelijk niveau wordt gedeeld.
Niet dat wij nu slaafs moeten luisteren (alles behalve), maar veel van onze levensdoelen hebben te maken met 'Bewust-Zijn' ontwikkelen en de verantwoordelijkheid nemen over ons eigen leven. 

De Goden wensen ons handvaten te geven om dit te kunnen realiseren (wat weer één van Hun levensdoelen is) en dan is het veel handiger om ons aan te spreken op een manier die wij begrijpen en waarderen.
 

Het is daarom veel handiger om dicht bij ons te staan. Op gelijkwaardige hoogte en met een gelijkwaardige insteek. Met andere woorden: met humor. Niet alleen hebben wij als mensheid daar meer aan (want wij voelen dan een persoonlijke verbondenheid met het geloof en met Het Hogere), maar de Goden en Gidsen zelf hebben er ook nog eens meer aan: Zij kunnen via ons contact leggen met het aardse niveau en daarvan leren. En ons helpen om alles uit dat aardse leven te halen wat er maar in zit.
 

En om het contact met ons te verbeteren na een lange tijdsperiode van afstand, vinden de Goden (waar ik mee werk) het prettig om humor en gelijkwaardigheid in te zetten om zo weer een band met ons mensen te creëren. Dit helpt vaak een boodschap te kunnen aanvaarden.

Dit merk ik zowel in mijn consulten, als ook bijvoorbeeld tijdens de maanvieringen. En in de opleidingen waarin de deelnemers een vraag mogen voorleggen aan de Gids die spreekt, vaak Isis. Het komt voor dat Isis opzettelijk een woordgrap maakt of een deelnemer liefdevol een duwtje geeft wanneer ze het niet eens is met een vraagstelling.
 

 

En de Gidsen die ik spreek zijn altijd respectvol in hun houding naar ons! Maar juist met wat humor is het mogelijk de soms wat zwaardere onderwerpen op een vriendelijke manier door te geven.
 

Dan zijn er ook nog de (misschien wel nog leukere) mo

 

menten waarop Isis een opmerking maakt waardoor de hele groep moet lachen, en ik Isis innerlijk aan mij hoor vragen, ‘Wat was daar grappig aan? Wat heb ik gezegd dat grappig was?’. Haha, het blijven toch wezens zonder aards lichaam die spreken over de grotere lijnen in het menselijk leven, waardoor Zij niet altijd zicht hebben op het effect van Hun directe woordgebruik. Wat kan leiden tot onverwacht lollige situaties. I gotta love them for it, de schatjes 😉
 

Dus eigenlijk helpen de Goden ons om aards te zijn en helpen wij Hen om deel te nemen aan het aardse leven; delen wij met Hen wat ons zo menselijk maakt. Maar dat is een onderwerp voor een volgende keer.
 

- Felice 28-3-2018
 

Noot 1: Bron/Meer lezen: ‘Isis Magic’, Isidora Forrest. 
Noot 2: Een leuk boek in romanvorm dat hier ook over gaat is ‘Nefratete, Priesteres in Atlantis’ door Joke Bouwsma.
Noot 3: Bron: Mijn eigen contact met mijn Gids Isis. Boek volgt 😉
Noot 4: Johannes 4:16: ‘Wij hebben Gods liefde, die in ons is, leren kennen en vertrouwen daarop. God is liefde. Wie in de liefde blijft, blijft in God, en God blijft in hem.’
Noot 5: Natuurlijk zijn er ook veel ondergrondse kerken en tempels door de eeuwen heen actief geweest waarbinnen Christelijk en pre-Christelijke religies probeerden door te gaan. Een interessant onderwerp voor een volgende blog.

Please reload

Miraja gaat uitbreiden!

July 23, 2018

1/1
Please reload

Recent Posts
Please reload

Archive
Please reload

Search By Tags
Please reload